Line Official: @applychinau มี@ด้านหน้า 

ทุนเรียนต่อจีน โทร 094-217-4226 

​บริษัท ไชน่ายู จำกัด: สุขุมวิท 77 (BTS Onnut)


สวัสดีค่ะ ชื่อนางสาวณธิดา วิศรุตาวงศ์ ชื่อเล่น ต้นหอม

ตอนนี้เรียนป.ตรีอยู่ Nanjing University of Information Science and Technology(NUIST) 南信大ค่ะ เมืองหนานจิงมณฑลเจียงซูค่ะ ประสบการณ์ ส่วนตัวที่ได้บอกเลยว่าสีสันมากๆค่ะ แรกๆมาอีเวนต์ไม่ซ้ำกันเลยแต่ละวัน วันแรกหลังถึงมหาลัยก็มาทำเรื่องลงทะเบียนนักเรียน วันนั้นจำได้เลยว่าทั้งคนเยอะ และร้อนอบอ้าวมากๆ มีบางส่วนที่ทำได้ไม่ครบแต่เขาก็ให้ทำเรื่องย้ายเข้าหอก่อน ต้องบอกเลยว่าเป็นหอที่ยังใหม่สุดๆ เนื่องจากเป็นหอนอกของมอที่เพิ่งสร้างใหม่ นอกจากเตียง ตู้เสื้อผ้าและโต๊ะอ่านหนังสือของแต่ละคนแล้ว ที่เหลือเราต้องซื้อเอาเอง แถมหอนอกนี้อยู่ห่างจากตัวแคมปัสสักกิโลกว่าๆ ตอนพวกเรามาถึงยังไม่มีร้านค้าอะไรนอกจากในหอร้านชำร้านเดียว ยังไงต้องขอบคุณรุ่นพี่ที่มาดูแลต่อด้วยค่ะ



































แอบกระซิบ เผื่อใครอยากรู้เรื่องห้องน้ำทำธุระหนักเบา ส่วนใหญ่residenceที่อยู่แบบนี้เขาทำเป็นแบบนั่งปกติหมดแล้ว แต่ถ้าไปห้องน้ำสาธารณะส่วนมากยังเป็นแบบนั่งยองอยู่โดยเฉพาะร้านอาหารทั่วไป ส่วนที่ห้างก็ถ้าที่ใหญ่ๆดีๆก็จะมีทั้งสองแบบค่ะ


​เปิดฉากวันปฐมนิเทศกลางสนามกลางแดดที่เล่นเอาเหงื่อท่วมตัวเหนียวไปตามๆกัน วันนั้นบอกเลยว่าเจอคนเยอะมาก ทั้งป.ตรี ป.โทและป.เอก บอกว่าเรียนภาคอินเตอร์แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอคนจากประเทศที่ไม่เคยเจอมาก่อน

















​

ด้วยความที่หอห่างจากแคมปัส เพื่อนๆคนไทยเลยเลยรู้สึกว่ามีe-bikeชีวิตมันจะสะดวกสบายกว่ามั้ยนะ เลยให้รุ่นพี่พาไปซื้อที่ร้านใกล้มหาลัย ที่เหลาป่านใจดีมากๆ ขับจักรยานไฟฟ้าไม่ต้องมีlicense มีเลนของตัวเอง และอีไบค์ขนาดเล็กจะมีลิมิตสูงสุดที่50km/hr หลายคนก็หลายร้านดูดีๆคุยกับหลายๆร้านนะคะ ปกติแล้วร้านอะไรๆแบบเดียวกันก็จะอยู่ในareaเดียวกันแหละค่ะ ลองเดินหลายๆร้านดูนะ ใครที่ยังไม่เคยขับมอเตอร์ไซค์หรือเลิกปั่นจักรยานมานานก็ระวังๆหน่อยนะคะ เดี๋ยวจะล้มแบบดิฉัน ฮ่า ซื้อจักรยานไฟฟ้ามาแล้วก็ต้องใช้ประโยชน์สิคะใช่มั้ย
























​


​แล้วก็ได้ประโยชน์จริงๆค่ะ เพื่อนปวดท้องสุดต้องปรึกษาหมอ ครูก็แนะนำโรงพยาบาลให้ โชคดีที่อยู่ไม่ห่างมากขับมอไซค์คันจิ๋วไปได้ ก็ไปให้หมอดูอาการอยู่2-3รอบที่เดียว มีให้ดริปยาด้วย สรุปคนสวยเป็นไส้ติ่ง เลยได้ประสบการณ์ดูแลคนไข้ผ่าไส้ติ่งที่รพ.จีน ตอนนั้นพูดจีนไม่คล่องด้วยซ้ำทำเป็นรู้เรื่องไปงั้น ต้องให้เพื่อนที่นอนมึนยาอยู่แปลให้อีกที ฮ่า ถามว่าไปกัน2หน่อนักเรียนหรอคะ ไม่ค่ะ ทั้งรุ่นพี่ ทั้งครูที่ปรึกษานักเรียนต่างชาติดูแลไม่ห่างค่ะ 4-5ทุ่มเที่ยงคืนก็ขับรถ มา ที่ตกใจเหมือนโดนช็อกน้ำเลยก็คือตอนหมอเรียกครูไปตอนผ่าตัดเพื่อนเราเสร็จ ครูสาวก็นึกว่าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นหรือเปล่าจนหมอยกถุงไส้ติ่งให้ดู ช็อกกันทั้งครูทั้งดิฉันสิคะ ทำอะไรไม่ถูกเลยถ่ายรูปกันไว้ ฮ่า



















จากวันแลนด์เครื่องอากาศก็เย็นขึ้นเรื่อยๆ ทั้งฝนทั้งหนาว วันหนึ่งอาจจะหมอกขึ้นจัดเหมือนหนังสยองขวัญ ใครที่ขับรถคู่ใจคันจิ๋วก็ระวังทางด้วยนะคะ หาเสื้อผ้าหนาๆใส่กันไว้ด้วย ที่พี่ๆเขาบอกว่าประเทศหนานจิงมันหนาว มันหนาวจริงๆนะ มือแข็งเลย ต้องไปซื้อพวกถุงทำความร้อนมากำให้อุ่นมือแทบจะตลอดเวลาเลยช่วงนั้น

























​


​กิจกรรมมอนี้เยอะมากไม่แพ้มอไหนๆเลยค่ะ ส่วนตัวที่ไปร่วมมาก็มีทั้งทำละครเวทีของนักเรียนภาคอังกฤษของฝั่งเด็กจีน (ที่หลงเข้าไปทำโดยที่เพิ่งมารู้ว่าเป็นงานใหญ่พอสมควร)โดยเราก็ได้ทำงานเป็นผู้กำกับพร้อมกับเพื่อนของเราที่เป็นผู้ช่วยผู้ออกแบบท่าเต้นให้กับละครเวทีเรื่องนี้ด้วย นอกจากนี้ยังมีงานแฟชั่นโชว์ที่เป็นการแข่งกันกับทุกคณะในมหาลัย ซึ่งเด็กต่างชาติไม่ว่าจะคณะอะไรก็นับเป็นทีมเดียว ทุกปีบอกเลยว่าเด็กต่างชาติแอบชนะยากพอสมควร เราเล่นใหญ่ไม่เท่าหมู่เด็กจีนเขา แต่ปีนี้ดิฉันบอกเลยว่าที่หนึ่งนะคะ อิอิ ทั้งสองงานใช้เวลาทำกว่าจะสำเร็จนานมาก โดยเฉพาะละครเวทีที่ใช้เวลาไปตั้ง7เดือน แฟชั่นโชว์เทียบไม่ติดเลย เกือบๆ 6 อาทิตย์เอง 





























ตั้งแต่อยู่ที่นี่มาใช้ชีวิตไม่ได้ต่างจากที่ไทยเท่าไหร่ แค่เปลี่ยนสีผมไป2รอบ ต่อขนตา ทำเล็บ ช็อปปิ้งสนุกพอกับที่ไทยเลย ดังนั้นใครที่ห่วงสวย หายห่วงนะคะ มีที่ให้ทำแน่นอน แถมบางที่ราคาถูกกว่าที่ไทยด้วยนะคะจะบอกให้ โดยเฉพาะ เรื่องทำสีผม บอกเลยว่าถูกว่าที่ไทยแน่นอน แต่ยังไงก็ตาม เลือกที่ดีๆลองถามๆดูๆราคาและปรึกษาช่างก่อนดีที่สุด ช่างที่นี่ส่วนมากเป็นผู้ชายที่ผ่านการเรียนทำผมแล้ว สีพิสดารแค่ไหนขอให้บอก เห็นคนจีนทำสีเขียว สีมิ้นต์ สีส้ม สีฟ้า สีชมพู ทุกสีที่พอจะนึกออกเลยค่ะ




















​เรื่องอาหารที่นี่ ได้ยินมายังไง ลดความคิดนั้นสักนิดนึงนะหญิง อาหารหนานจิงไม่ได้รสจัดมาก แต่ที่มากมายคือความมัน มันมาก มันจริงๆ ช่วงแรกๆยอมรับว่าไม่เปิดใจ กินๆไปอร่อยเฉย ปริมาณให้เยอะจนมีอึ้ง สั่งอาหารตักที่โรงอาหารต้องบอกอาอี๋ว่าข้าวน้อยๆทีเจ้ ตักให้ทีแทบปิดฝากล่องไม่ได้ แรกๆกระเพาะยังปรับตัวไม่ทัน กินเหลือตลอด ตอนนี้สวบหมดทั้งจานค่ะ ฮ่า และที่บอกว่าใช้ชีวิตไม่ต่างจากที่ไทยเท่าไหร่เพราะสิ่งที่ทำให้อยู่รอดคืออาหารไทย ใช่ค่ะ อาหารไทย เรากับเพื่อนทำอาหารไทยรวมกันกินเองอยู่บ่อยๆ เครื่องปรุงส่วนใหญ่เอามาจากที่ไทยกันแต่จะสั่งซื้อที่นี่จากแอปtaobaoก็มีขาย แค่จะแพงขึ้นมากกว่าที่เอามาเอง












































รีวิวเรียนต่อจีนกับไชน่ายู


จากน้องต้นหอม NUIST

​​

NANJING UNIVERSITY OF INFORMATION SCIENCE AND TECHNOLOGY